*இயக்கம்:* பாலாஜி தரணிதரன்
*நடிப்பு:* விஜய் சேதுபதி, லிஜோமோல் ஜோஸ், சாய் பிரித்விராஜ் மற்றும் பலர்
*இசை:* சாய் அபயங்கர்
1980-களின் மெட்ராஸ் நகரத்தைப் பின்னணியாக வைத்து உருவாகியிருக்கும் *‘பத்தா’*, வெளியே பார்த்தால் ஒரு ரவுடியின் வாழ்க்கையைச் சொல்லும் படமாகத் தெரிந்தாலும், அதன் உள்ளே ஒரு மனிதனுக்குள் ஏற்படும் மாற்றத்தை மையமாக வைத்திருக்கிறது. பாலாஜி தரணிதரன், ரவுடி வாழ்க்கையை வைத்து வழக்கமான அடிதடி, பழிவாங்கல் கதையை சொல்லாமல், எதிர்பாராத ஒரு சந்திப்பின் மூலம் மனிதநேயம் மற்றும் உறவின் மதிப்பை பேச முயற்சித்திருக்கிறார்.
படத்தின் மையத்தில் இருக்கிறார் பத்தா. வெளியுலகத்திற்கு பயமுறுத்தும் ரவுடியாக இருக்கும் அவருடைய வாழ்க்கைக்குள் ஒரு சிறுவன் எதிர்பாராத விதமாக நுழைகிறான். ஆரம்பத்தில் இந்த உறவு சிரிப்பை வரவழைக்கும் சம்பவங்களாக நகர்ந்தாலும், போகப்போக அது பத்தாவின் பார்வையையும் முடிவுகளையும் மாற்றும் அளவுக்கு முக்கியமானதாகிறது. இந்த மாற்றத்தை ஒரே நாளில் நடப்பது போல காட்டாமல், சம்பவங்களின் வழியாகக் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக உருவாக்கியிருப்பது படத்தின் சிறப்பு.
விஜய் சேதுபதி பத்தா கதாபாத்திரத்தில் தனது நடிப்பால் படத்தைத் தாங்குகிறார். மிரட்டும் ரவுடியாக இருக்கும்போதும், ஒரு குழந்தையின் முன்னிலையில் தடுமாறும் தருணங்களிலும், பின்னர் அந்த உறவைப் புரிந்துகொள்ளத் தொடங்கும் நேரங்களிலும் வெவ்வேறு உணர்வுகளை இயல்பாக வெளிப்படுத்துகிறார். குறிப்பாக கதாபாத்திரத்தின் வெளிப்புற தோற்றத்துக்கும் உள்ளுக்குள் இருக்கும் மனிதனுக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டை அவரது நடிப்பு நன்றாக காட்டுகிறது. குழந்தை நட்சத்திரமான சாய் பிரித்விராஜும் விஜய் சேதுபதியுடன் இணைந்து வரும் காட்சிகளில் இயல்பாக நடித்திருப்பது படத்திற்கு பெரிய பலமாக அமைந்திருக்கிறது.
லிஜோமோல் ஜோஸ் உள்ளிட்ட மற்ற நடிகர்களும் தங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட கதாபாத்திரங்களுக்குள் பொருந்துகிறார்கள். குறிப்பாக படம் முழுவதும் ஒரு குறிப்பிட்ட காலகட்டத்தின் வாழ்க்கை முறையை நம்ப வைக்கும் வகையில் காட்சிகள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. ஒளிப்பதிவாளர் செல்வகுமாரின் பணியில் பழைய மெட்ராஸ் நகரத்தின் தோற்றத்தையும் அந்த காலத்தின் சூழலையும் உணர முடிகிறது. சாய் அபயங்கரின் இசையும் படத்தின் மனநிலைக்கு ஏற்ற வகையில் அமைந்துள்ளது; குறிப்பாக உணர்வுப்பூர்வமான காட்சிகளில் பின்னணி இசை காட்சியின் தாக்கத்தை அதிகரிக்கிறது.
படத்தின் முக்கியமான பலம், ரவுடி கதையை முழுக்க வன்முறையின் வழியாக சொல்லாமல், அந்த மனிதனுக்குள் இருக்கும் இன்னொரு பக்கத்தை முன்னிலைப்படுத்தியிருப்பதுதான். குழந்தைக்கும் ரவுடிக்கும் இடையேயான உறவு இயல்பாக வளர்வதால் சில காட்சிகள் சிரிக்கவும் சில காட்சிகள் மனதைத் தொடவும் செய்கின்றன. குறிப்பாக இன்றைய வேகமான வாழ்க்கையில் மனிதர்களுக்கிடையேயான கவனமும் அக்கறையும் எவ்வளவு முக்கியம் என்பதை படம் நேரடியாகப் பிரசாரம் செய்யாமல் சம்பவங்களின் வழியாகச் சொல்ல முயற்சிக்கிறது.
அதே நேரத்தில் படம் முழுமையாக குறை இல்லாதது என்று சொல்ல முடியாது. கதையின் மையச் சம்பவம் சுவாரஸ்யமாக இருந்தாலும், அதை முழு நீள திரைப்படமாக விரிவுபடுத்தும் இடங்களில் சில காட்சிகள் சற்று நீளமாக உணர்கின்றன. குறிப்பாக இரண்டாம் பாதியில் ஒரே சூழலைச் சுற்றி கதை அதிக நேரம் பயணிக்கும் உணர்வு சில இடங்களில் வருகிறது. ஆக்ஷன் அதிகமாக இருக்கும் என்று எதிர்பார்த்து செல்பவர்களுக்கு படத்தின் அணுகுமுறை சற்று வித்தியாசமாகத் தோன்றலாம்.
மொத்தத்தில், *‘பத்தா’ ஒரு ரவுடியின் கதைக்குள் மனிதநேயத்தைப் பேசும் திரைப்படம்.* விஜய் சேதுபதியின் நடிப்பு, குழந்தை நட்சத்திரத்தின் இயல்பான பங்களிப்பு, 80-களின் மெட்ராஸ் பின்னணி, இசை மற்றும் கதையின் உணர்வுப்பூர்வமான அணுகுமுறை ஆகியவை படத்தை ரசிக்க வைக்கின்றன. சில இடங்களில் திரைக்கதையின் வேகம் குறைந்தாலும், படம் சொல்ல வரும் விஷயம் எளிமையானது; அதனால்தான் அதன் உணர்வு பார்வையாளரிடம் எளிதாகப் போய்ச் சேருகிறது. வழக்கமான கேங்ஸ்டர் படத்தை எதிர்பார்க்காமல், கதாபாத்திரங்களின் உறவையும் மனித உணர்வுகளையும் ரசித்து பார்க்கும் ரசிகர்களுக்கு *‘பத்தா’ நல்ல அனுபவமாக அமையும்.*
*மதிப்பீடு: 3.25 / 5*
