1990-களின் மதுரை கிராமப்புறப் பின்னணியில், சிறுவயது முதல் நெருங்கிய நண்பர்களாக இருக்கும் கார்த்தி மற்றும் சுப்புவின் வாழ்க்கையை மையமாகக் கொண்டு உருவாகியிருக்கிறது ‘டோரதி’. நட்புடன் தொடங்கும் இவர்களின் வாழ்க்கை, வளர வளர குடும்பத்தின் கட்டுப்பாடு, ஆணாதிக்கம், சாதி மற்றும் சமூகத்தின் எதிர்பார்ப்புகளால் பல்வேறு மாற்றங்களை சந்திக்கிறது. பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு மீண்டும் சந்திக்கும் இருவரின் வாழ்க்கையில் எதிர்பாராத சம்பவங்கள் நடக்க, அவர்களுக்குள் மறைந்திருக்கும் உண்மைகள் ஒவ்வொன்றாக வெளிவருகின்றன. ‘டோரதி’ என்ற கதாபாத்திரம் இந்த இருவரின் வாழ்க்கையில் ஏற்படுத்தும் மாற்றமும் கதையின் முக்கியமான பகுதியாக அமைகிறது.
ரிஷிகாந்த் மற்றும் சனந்த் இருவரும் படத்தின் மிகப்பெரிய பலமாக இருக்கிறார்கள். கார்த்தியாக ரிஷிகாந்த் வன்முறைக்குள் சிக்கிய ஒரு மனிதனின் குழப்பத்தையும் வேதனையையும் இயல்பாக வெளிப்படுத்துகிறார். சுப்புவாக சனந்த் தனது உணர்வுகளை வெளிப்படுத்த முடியாமல் சமூக அழுத்தத்துக்குள் சிக்கித் தவிக்கும் கதாபாத்திரத்தை கட்டுப்பாடான நடிப்புடன் கையாண்டிருக்கிறார். குறிப்பாக இருவருக்கும் இடையிலான நட்பும் பின்னர் உருவாகும் மனக்கசப்பும் நன்றாக வெளிப்படுகிறது. கீர்த்தி சுரேஷின் திரை நேரம் குறைவாக இருந்தாலும், அவரது கதாபாத்திரம் கதையில் முக்கியமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது.
நட்புக் கதையாக தொடங்கும் படம், பின்னர் ஆணாதிக்கம், சாதி, பாலின அடையாளம், குடும்பப் பெருமை மற்றும் சமூகத்தால் திணிக்கப்படும் எதிர்பார்ப்புகள் குறித்து பேசுகிறது. ஒரு ஆண் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்று சமூகம் உருவாக்கி வைத்திருக்கும் கட்டுப்பாடுகள், தனக்குள் இருக்கும் உணர்வுகளை வெளிப்படுத்த முடியாத மனிதனின் போராட்டம் என சில முக்கியமான விஷயங்களை படம் முன்வைக்கிறது. இந்தக் கருத்துகளை கதாபாத்திரங்களின் வாழ்க்கையுடன் இணைத்து சொல்ல முயற்சித்திருப்பது படத்தின் சிறப்பு.
இளையராஜாவின் பின்னணி இசை படத்தின் உணர்வுப்பூர்வமான காட்சிகளுக்கு கூடுதல் பலம் சேர்க்கிறது. திருவின் ஒளிப்பதிவு மதுரை கிராமப்புறச் சூழலையும் கதாபாத்திரங்களின் வாழ்க்கையையும் இயல்பாக பதிவு செய்கிறது. குறிப்பாக கிராமத்து நிலப்பரப்பையும் கதையின் இருண்ட மனநிலையையும் ஒளிப்பதிவு மூலம் அழகாக வேறுபடுத்தியிருக்கிறார்.
முதல் பாதியில் கார்த்தி மற்றும் சுப்புவின் நட்பு மற்றும் அவர்களது பின்னணியை சுவாரஸ்யமாக உருவாக்கியிருக்கும் படம், இரண்டாம் பாதியில் எதிர்பாராத உணர்வுத் தளத்திற்குச் செல்கிறது. இதுதான் படத்தின் முக்கியமான திருப்பமாக இருந்தாலும், சில இடங்களில் அந்த மாற்றம் சற்று திடீரெனத் தோன்றுகிறது. குறிப்பாக கிளைமேக்ஸ் இன்னும் நுட்பமாக எழுதப்பட்டிருந்தால் படத்தின் தாக்கம் அதிகமாக இருந்திருக்கும்.
மொத்தத்தில், *‘டோரதி’ ஒரு சாதாரண நட்புக் கதையாகத் தொடங்கி, மனிதர்களை அவர்களாகவே ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டிய அவசியம், ஆணாதிக்கத்தின் அழுத்தம் மற்றும் சமூகக் கட்டுப்பாடுகளின் தாக்கம் குறித்து பேசும் வித்தியாசமான திரைப்படமாக மாறுகிறது. ரிஷிகாந்த், சனந்த் ஆகியோரின் நடிப்பு, இளையராஜாவின் இசை, கிராமத்து பின்னணி ஆகியவை படத்தைத் தாங்குகின்றன. சில திரைக்கதைத் தடுமாற்றங்கள் இருந்தாலும், பேசத் தயங்கும் ஒரு விஷயத்தை உணர்வுகளுடன் முன்வைக்கும் படமாக ‘டோரதி’ கவனம் ஈர்க்கிறது.*
*மொத்த மதிப்பீடு: 3.5/5*
