‘DC’ – லோகேஷ் கனகராஜின் நடிப்பு எப்படி? அருண் மாதேஸ்வரனின் படம் எப்படி இருக்கிறது?

லோகேஷ் கனகராஜ் நடிப்பில், அருண் மாதேஸ்வரன் இயக்கத்தில் வெளியாகியிருக்கும் ‘DC’ திரைப்படம் தொடங்குவதற்கு முன்பே ரசிகர்கள் மத்தியில் எதிர்பார்ப்பை ஏற்படுத்தியிருந்தது. இயக்குநராக அறிமுகமான லோகேஷ் கனகராஜ் முதன்முறையாக கதாநாயகனாக நடித்திருப்பது ஒருபுறம் என்றால், அருண் மாதேஸ்வரனின் தனித்துவமான கதை சொல்லும் பாணி மறுபுறம் என படத்தின் மீதான கவனம் அதிகமாக இருந்தது.

படத்தைப் பார்த்த பிறகு, ‘DC’யை வழக்கமான வணிகப் படமாக கூறுவதைவிட, தனது தனித்துவமான பாணியில் உருவாக்கப்பட்ட ஒரு விறுவிறுப்பான சண்டைத் திரைப்படம் என்று கூறுவது பொருத்தமாக இருக்கும்.

கதை

‘DC’ படத்தின் மையக் கதாபாத்திரமாக வருகிறார் தேவதாஸ். வன்முறை நிறைந்த ஒரு சூழலில் வாழும் அவருடைய வாழ்க்கையில் சந்திரா எதிர்பாராத விதமாக வருகிறார். அதன் பிறகு தேவதாஸின் வாழ்க்கை எப்படியெல்லாம் மாறுகிறது என்பதுதான் படத்தின் முக்கியக் கதை.

காதல், வன்முறை, துரோகம், அதிகாரம், பழிவாங்குதல் என பல்வேறு உணர்வுகளை இணைத்துக்கொண்டு கதை பயணிக்கிறது. ஒரு அப்பாவிக் குடும்பத்தைச் சுற்றி உருவாகும் பிரச்சினை, தேவதாஸ் மற்றும் அவருடன் இருப்பவர்களை இன்னும் ஆபத்தான சூழலுக்குள் கொண்டு செல்கிறது.

கதையின் முக்கிய திருப்பங்களை வெளிப்படுத்தாமல் சொல்வதென்றால், படத்தின் சுவாரஸ்யம் அதன் சம்பவங்கள் அடுத்தடுத்து எப்படி மாறுகின்றன என்பதில்தான் இருக்கிறது.

லோகேஷ் கனகராஜ் எப்படி நடித்திருக்கிறார்?

இந்தப் படத்தைப் பார்க்கும் முன்பு பலருக்கும் இருந்த மிகப்பெரிய கேள்வி இதுதான் — “லோகேஷ் கனகராஜ் நடிப்பில் எப்படி இருக்கிறார்?”

அதற்கான பதில், முதல் முயற்சியிலேயே கவனம் ஈர்க்கும் வகையில் நடித்திருக்கிறார் என்பதுதான்.

வழக்கமான கதாநாயகர்களைப் போல அதிகமான வசனங்களையும், மிகைப்படுத்தப்பட்ட நடிப்பையும் அவர் நம்பவில்லை. மாறாக, உடல்மொழி மற்றும் முகபாவனைகள் மூலமாகவே பல இடங்களில் கதாபாத்திரத்தை வெளிப்படுத்துகிறார்.

சில காட்சிகளில் நடிப்பில் இன்னும் அனுபவம் தேவைப்படுவது தெரிந்தாலும், அது கதாபாத்திரத்துக்கு பெரிய பாதிப்பை ஏற்படுத்தவில்லை. குறிப்பாக தேவதாஸ் கதாபாத்திரத்துக்குத் தேவையான முரட்டுத்தனமும் அமைதியும் அவரது நடிப்பில் நன்றாக வெளிப்படுகிறது.

முதல் முயற்சி என்ற வகையில் லோகேஷ் கனகராஜின் நடிப்பு நம்பிக்கை அளிக்கிறது.

அருண் மாதேஸ்வரனின் இயக்கம்

அருண் மாதேஸ்வரனின் படங்களுக்கு என்று தனியாக ஒரு காட்சியமைப்பும் கதை சொல்லும் முறையும் இருக்கிறது. அந்த அடையாளம் ‘DC’ படத்திலும் தெளிவாகத் தெரிகிறது.

கதையை அவசரமாக நகர்த்தாமல், முதலில் கதாபாத்திரங்களையும் அவர்கள் இருக்கும் சூழலையும் நமக்கு அறிமுகப்படுத்துகிறார். அதன் பிறகு அந்தச் சூழலுக்குள் சண்டையையும் பதற்றத்தையும் கொண்டு வருகிறார்.

இதனால் சண்டைக்காட்சிகள் தனியாக வைக்கப்பட்ட காட்சிகளாகத் தெரியாமல், கதையின் இயல்பான தொடர்ச்சியாகவே இருக்கின்றன.

அதே நேரத்தில், அருண் மாதேஸ்வரனின் வழக்கமான இருண்ட காட்சியமைப்பும் வன்முறையும் படத்தில் அதிகமாகவே இருக்கிறது. அந்த பாணியை ரசிப்பவர்களுக்கு இது பலமாக இருக்கும்; அதனை விரும்பாதவர்களுக்கு சில காட்சிகள் சற்று அதிகமாகத் தோன்றலாம்.

சண்டைக்காட்சிகள்

‘DC’ படத்தின் முக்கியமான பலங்களில் ஒன்று சண்டைக்காட்சிகள்.

வழக்கமான கதாநாயகனை உயர்த்திக் காட்டுவதற்காக மட்டும் சண்டைக்காட்சிகள் அமைக்கப்படவில்லை. கதாபாத்திரங்கள் எதிர்கொள்ளும் சூழ்நிலைக்கு ஏற்ப அவை உருவாக்கப்பட்டிருக்கின்றன.

குறிப்பாக சில முக்கியமான சண்டைக்காட்சிகளில் ஒளிப்பதிவு, படத்தொகுப்பு மற்றும் பின்னணி இசை ஆகியவை ஒன்றாக இணைந்து நல்ல தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன.

இந்தக் காட்சிகளை திரையரங்கில் பார்க்கும்போது அதன் தாக்கம் இன்னும் அதிகமாக இருக்கும்.

இசையும் பின்னணி இசையும்

படத்தின் சூழலை உருவாக்குவதில் இசைக்கு முக்கியமான பங்கு இருக்கிறது.

குறிப்பாக சண்டை மற்றும் பரபரப்பான காட்சிகளில் பின்னணி இசை அந்தக் காட்சிகளின் வேகத்தையும் பதற்றத்தையும் அதிகரிக்கிறது. சில இடங்களில் காட்சியைவிட பின்னணி இசையே அதிகமாக கவனத்தை ஈர்க்கும் அளவுக்கு அமைந்திருக்கிறது.

படத்தின் மனநிலையை தொடர்ந்து தக்கவைத்துக்கொள்வதில் இசை முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது.

கதாபாத்திரங்கள்

படத்தில் வரும் முக்கிய கதாபாத்திரங்கள் அனைத்தையும் வெறும் கதையை நகர்த்துவதற்கான கருவிகளாக பயன்படுத்தாமல், ஒவ்வொருவருக்கும் தனித்தன்மை கொடுக்க இயக்குநர் முயற்சி செய்திருக்கிறார்.

குறிப்பாக தேவதாஸுக்கும் மற்ற கதாபாத்திரங்களுக்கும் இடையே உருவாகும் உறவுகளும் மோதல்களும் படத்தின் சில முக்கியமான தருணங்களை உருவாக்குகின்றன.

இதனால் கதாநாயகனை மட்டுமே சுற்றி கதை நகராமல், அவரைச் சுற்றியிருக்கும் மனிதர்களுக்கும் படத்தில் முக்கியத்துவம் கிடைக்கிறது.

படத்தில் இருக்கும் குறைகள்

‘DC’ எல்லா இடங்களிலும் ஒரே வேகத்தில் பயணிக்கவில்லை.

குறிப்பாக முதல் பாதியில் சில காட்சிகள் சற்று மெதுவாக நகர்வதாகத் தோன்றலாம். கதாபாத்திரங்களின் பின்னணியையும் சூழலையும் விளக்குவதற்காக எடுத்துக்கொள்ளப்படும் நேரம் சிலருக்கு பொறுமையை சோதிக்கலாம்.

அதேபோல் சில உணர்ச்சிகரமான காட்சிகள் இன்னும் வலுவாக எழுதப்பட்டிருந்தால், அவை ஏற்படுத்தும் தாக்கம் கூடுதலாக இருந்திருக்கும்.

இருப்பினும், இந்தக் குறைகளைத் தாண்டி படம் தனது மையக் கதையிலிருந்து அதிகமாக விலகாமல் பயணிப்பது பலமாக இருக்கிறது.

இறுதியாக…

‘DC’ எல்லா தரப்பு ரசிகர்களுக்கும் பிடிக்கும் வகையிலான திரைப்படம் என்று கூற முடியாது. ஆனால் சண்டை, பரபரப்பு, இருண்ட காட்சியமைப்பு கொண்ட திரைப்படங்களை விரும்புபவர்களுக்கு இந்தப் படம் ஒரு நல்ல திரையரங்கு அனுபவமாக இருக்கும்.

லோகேஷ் கனகராஜ் ஒரு நடிகராக எப்படி இருக்கிறார் என்ற கேள்விக்கு, இந்தப் படம் நம்பிக்கையான தொடக்கத்தை கொடுக்கிறது. மிகப்பெரிய நடிகராக தன்னை நிரூபிக்க முயற்சி செய்யாமல், தனக்கு கொடுக்கப்பட்ட கதாபாத்திரத்தை இயல்பாக செய்ய முயற்சித்திருப்பது அவரது நடிப்புக்கு சாதகமாக அமைந்திருக்கிறது.

அதேபோல், அருண் மாதேஸ்வரனும் தனது தனித்துவமான கதை சொல்லும் முறையை விட்டுக்கொடுக்காமல், லோகேஷ் கனகராஜை மையமாக வைத்து ஒரு வித்தியாசமான சண்டைத் திரைப்படத்தை உருவாக்கியிருக்கிறார்.

படத்தின் பலம்

* லோகேஷ் கனகராஜின் இயல்பான நடிப்பு
* அருண் மாதேஸ்வரனின் இயக்கம்
* விறுவிறுப்பான சண்டைக்காட்சிகள்
* பின்னணி இசை
* படத்தின் காட்சியமைப்பு

படத்தின் பலவீனம்

* சில இடங்களில் மெதுவாக நகரும் திரைக்கதை
* இன்னும் வலுவாக இருந்திருக்க வேண்டிய உணர்ச்சிகரமான காட்சிகள்

தீர்ப்பு

‘DC’ – கதையை மட்டும் நம்பாமல், அதன் காட்சியமைப்பு, சண்டைக்காட்சிகள் மற்றும் கதாபாத்திரங்களின் பயணத்துக்காக ரசிக்கக்கூடிய ஒரு வித்தியாசமான சண்டைத் திரைப்படம்.

⭐ மதிப்பீடு: 3.75 / 5

ஒரு வரியில்:
“இயக்குநராக மட்டுமல்ல, நடிகராகவும் லோகேஷ் கவனம் ஈர்க்கிறார்; அருண் மாதேஸ்வரன் தனது பாணியில் ஒரு வித்தியாசமான சண்டை உலகத்தை உருவாக்கியிருக்கிறார்.”