போர், இடம்பெயர்வு, தாய்நாட்டை விட்டு வெளியேற வேண்டிய நிலை என பல வலிகளை ஒரு தந்தை–மகள் உறவின் வழியாக சொல்ல முயற்சிக்கும் படமாக உருவாகியுள்ளது ‘தாய்நிலம்’. போரின் பாதிப்புகளை வெறுமனே காட்சிகளாக காட்டாமல், அதன் தாக்கத்தால் ஒரு குடும்பம் எப்படி வாழ்க்கையைத் தொடர போராடுகிறது என்பதை மையமாக வைத்து கதை நகர்கிறது.
தனது மகளுடன் புதிய இடத்தில் வாழ்க்கையை தொடங்கும் தந்தை, அவளுக்கு நல்ல எதிர்காலத்தை அமைத்துக் கொடுக்க போராடுகிறார். கடந்த காலத்தின் காயங்களையும், நிகழ்கால சிக்கல்களையும் சமாளித்துக்கொண்டு மகளுக்காக அவர் எடுக்கும் முடிவுகள்தான் படத்தின் முக்கியமான பகுதியாக இருக்கிறது. குறிப்பாக தந்தை–மகள் இடையிலான காட்சிகள் படத்திற்கு உணர்வுப்பூர்வமான பலமாக அமைந்துள்ளன.
அமர் ராமச்சந்திரன் தனது கதாபாத்திரத்தை இயல்பாக கையாண்டிருக்கிறார். மகளைப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்ற பதற்றம், வாழ்க்கையில் ஏற்பட்ட இழப்புகளின் வலி என பல உணர்வுகளை அவரது நடிப்பு வெளிப்படுத்துகிறது. மகளாக நடித்திருக்கும் நேஹா அமரும் தனது இயல்பான நடிப்பால் கவனம் பெறுகிறார். இருவருக்கும் இடையிலான காட்சிகள் படத்தின் உணர்வை நன்றாக கொண்டு செல்கின்றன.
இயக்குநர் அபிலாஷ் ஜி. தேவன் போரை பிரம்மாண்டமான காட்சிகளாக காட்டுவதற்கு பதிலாக, அதன் பின்னர் மனிதர்கள் சந்திக்கும் பிரச்சினைகளை மையமாக வைத்து படத்தை உருவாக்கியிருக்கிறார். ஒளிப்பதிவு கதையின் மனநிலைக்கு ஏற்ற வகையில் அமைந்துள்ளது. இசையும் உணர்வுப்பூர்வமான காட்சிகளுக்கு பக்கபலமாக இருக்கிறது. அதே நேரத்தில், சில இடங்களில் திரைக்கதை மெதுவாக நகர்வது படத்தின் வேகத்தை குறைக்கிறது.
மொத்தத்தில், ‘தாய்நிலம்’ ஒரு தந்தை–மகள் உறவை மையமாக வைத்து போர் மற்றும் இடம்பெயர்வின் வலியை சொல்லும் திரைப்படம். பெரிய அளவிலான திருப்பங்களையும், பரபரப்பையும் எதிர்பார்க்காமல் கதாபாத்திரங்களின் உணர்வுகளுடன் பயணிக்கும் ரசிகர்களுக்கு படம் பிடிக்கும். சில மெதுவான பகுதிகள் இருந்தாலும், சொல்ல வந்த விஷயத்தை நேர்மையாக பதிவு செய்திருப்பதால் கவனிக்கத்தக்க படமாக ‘தாய்நிலம்’ இருக்கிறது.
ரேட்டிங்: 3.5/5
